از عقدنامه امیرکبیر تا شناسنامه مشاهیر روایت یک موزه متفاوت در تهران
به گزارش بن ایر، موزه ثبت احوال تهران در جریان بازدید تعدادی از خبرنگاران و اهالی رسانه، بخشی از گنجینه اسناد هویتی و تاریخی خویش را به نمایش گذاشت.
خبرگزاری مهر، گروه جامعه؛ مهسا حیدری:
جمعی از خبرنگاران و اهالی رسانه از موزه ثبت احوال بازدید کردند؛ موزه ای که بخشی از اسناد هویتی و تاریخی مربوط به شخصیت های برجسته ایران را در خود جای داده است. در این مجموعه اسناد و مدارکی از مشاهیر، هنرمندان، نویسندگان، خوانندگان و بازیگران قدیمی و همینطور اسناد مربوط به خاندان پهلوی و عقدنامه امیرکبیر نگهداری و به معرض نمایش گذاشته شده است.
گلناز گلصباحی، نایب رییس مجمع جهانی کمیته موزه ها (ایکوم)، در گفتگو با خبرنگار مهر در رابطه با ایجاد و محتوای موزه ثبت احوال اظهار داشت: این موزه با رویکرد موزه دارانه و با نگاه به میراث فرهنگی و اهمیت تاریخ موسسات اداری در ایران شکل گرفته است. فعالیت موزه از دهه ۸۰ هجری شمسی و با همت مدیران وقت و کارشناسان سازمان شروع شد.
وی اضافه کرد: تمرکز موزه در وهله نخست بر تاریخچه ایجاد سازمان ثبت احوال، روند ثبت و مستندسازی هویت ایرانی و همینطور چگونگی تهیه، صدور و نگهداری اسناد هویتی است. از همین منظر کوشش شده است تاریخ فعالیت سازمان در چارچوب اسناد و آثار مرتبط برای مخاطبان روایت شود.
گلصباحی اضافه کرد: یکی از بخش های مهم موزه به معرفی مشاهیر و چهره های شاخص ایران اختصاص دارد. از بزرگان و شخصیت های تاریخی گرفته تا شهدا، هنرمندان، نویسندگان و دیگر چهره های فرهنگی و اجتماعی، بخشی از اسناد در رابطه با آنان در این موزه گردآوری و عرضه شده است. همینطور اسنادی از خاندان های صاحب نام ایرانی هم در مجموعه وجود دارد.
وی با اشاره به ارزش تاریخی ساختمان موزه اظهار داشت: این بنا علاوه بر کارکرد موزه ای، خود هم دارای ارزش و اهمیت تاریخی و هنری است و در محدوده تاریخی حسن آباد تهران قرار دارد. منطقه ای که این ساختمان در آن واقع شده، در دوره قبل از توسعه ناصری در حاشیه محدوده شهری تهران قرار داشت و در دوره ناصرالدین شاه توسعه یافت.
گلصباحی افزود: ساختمان فعلی در سال ۱۳۱۳ به سازمان ثبت احوال منتقل شد و از بناهای پرارزش تاریخی این محدوده شمرده می شود. معماری این بنا هم به مارکوف، از معماران شناخته شده آن دوره، نسبت داده می شود.
نایب رئیس مجمع جهانی کمیته موزه ها (ایکوم) در رابطه با تعداد آثار موجود در موزه هم اظهار داشت: بر مبنای لیست برداری اخیر، حدود ۱۶۰ اثر و سند در قسمت های مختلف موزه شناسایی و برای نمایش آماده شده است. این مجموعه تنها به یک نوع سند محدود نمی شود و نمونه هایی از اسناد هویتی و شناسنامه های دوره های مختلف و همینطور اسناد در رابطه با شخصیت های برجسته را دربرمی گیرد.
وی در رابطه با این پرسش که آیا اسناد هویتی قدیمی بیشتر به افراد و خانواده های طبقات بالای جامعه اختصاص داشته است، اظهار داشت: نمی توان اسناد هویتی و مکتوبات تاریخی را تنها به طبقات بالای جامعه محدود کرد. در مجموعه های موزه ای نمونه هایی از اسناد مربوط به طبقات مختلف اجتماعی دیده می شود و حتی از طبقات میانی و فرودست هم اسناد و مکتوباتی باقیمانده است که گاه با ساده ترین امکانات و با این وجود با جلوه های هنرمندانه تهیه شده اند.
در ادامه گلصباحی هم در رابطه با گستره اسناد موجود در این سازمان توضیح داد: سازمان ثبت احوال به عنوان مرجع ثبت هویت افراد، سوابق هویتی همه شهروندان را در اختیار دارد و شناسنامه بر مبنای اطلاعات ثبت شده در این سوابق صادر می شود. به همین دلیل، گنجینه اسناد ثبت احوال تنها به افراد مشهور محدود نیست و اسناد هویتی همه افراد در این مجموعه بزرگ وجود دارد.
وی اضافه کرد: در موزه، به شکل موردی اسناد مربوط به شهدا، مفاخر و شخصیت های شناخته شده از میان این گنجینه انتخاب و برای معرفی و نمایش عرضه شده است.
این کارشناس همینطور از برنامه برای توسعه فضای موزه اطلاع داد و اظهار داشت: بخش پایینی ساختمان به علت برخی مشکلات بنا نیازمند ساماندهی و تجهیز بود که با همکاری کارشناسان و متخصصان حوزه معماری و میراث فرهنگی، اقدامات موردنیاز برای آماده سازی آن در حال انجام می باشد.
وی اضافه کرد: با تجهیز بخش پایینی، امکان نمایش اسناد و آثار بیشتری از مفاخر و شخصیت های تاریخی و فرهنگی کشور فراهم خواهد شد و مجموعه فعلی ظرفیت توسعه قابل توجهی دارد.
موزه ثبت احوال در کنار معرفی تاریخچه این سازمان، بخشی از تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران را هم از مسیر اسناد هویتی روایت می کند؛ اسنادی که فراتر از کارکرد اداری، اطلاعاتی از زندگی و هویت شخصیت ها و دوره های مختلف تاریخی کشور را در خود جای داده اند.
حرف آخر اینکه وی ضمن اشاره به ارزش تاریخی ساختمان موزه عنوان کرد: این بنا علاوه بر کارکرد موزه ای، خود هم دارای ارزش و اهمیت تاریخی و هنری است و در محدوده تاریخی حسن آباد تهران قرار دارد. منطقه ای که این ساختمان در آن واقع شده، در دوره پیش از توسعه ناصری در حاشیه محدوده شهری تهران قرار داشت و در دوره ناصرالدین شاه توسعه یافت. وی در ارتباط با این پرسش که آیا اسناد هویتی قدیمی بیشتر به افراد و خانواده های طبقات بالای جامعه اختصاص داشته است، عنوان کرد: نمی توان اسناد هویتی و مکتوبات تاریخی را تنها به طبقات بالای جامعه محدود کرد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب